دومین جشنواره بینالمللی شعر پروانگی؛ پیوند شعر، فرهنگ و همدلی
شعر همواره یکی از اثرگذارترین ابزارهای فرهنگی برای بیان درد، امید، رنج، صبوری، عشق و انساندوستی بوده است. در جامعهای که بسیاری از واقعیتهای زندگی بیماران خاص، کمتر دیده و شنیده میشود، زبان شعر میتواند پلی میان تجربه زیسته بیماران، خانوادههای آنان و افکار عمومی ایجاد کند. جشنواره بینالمللی شعر پروانگی نیز با همین نگاه شکل گرفته است؛ رویدادی فرهنگی و انسانی که میکوشد صدای بیماران پروانهای، خانوادههای صبور آنان و دغدغهمندان این حوزه را از مسیر ادبیات به گوش جامعه برساند.
بیماری پروانهای یا ایبی، بیماریای سخت و دردناک است که با پوست و زندگی روزمره بیماران گره خورده است. کودکان و بزرگسالان مبتلا به این بیماری، در کنار رنج جسمی، با چالشهای اجتماعی، اقتصادی، درمانی، آموزشی و فرهنگی نیز مواجهاند. آگاهیبخشی درباره این بیماری، اصلاح باورهای نادرست و تقویت نگاه انسانی جامعه نسبت به بیماران پروانهای، از مهمترین اهدافی است که خانه ایبی ایران دنبال میکند.
اهداف برگزاری جشنواره شعر پروانگی
دومین جشنواره بینالمللی شعر پروانگی با رویکردی فرهنگی و اجتماعی برگزار میشود و میکوشد از ظرفیت شعر برای ایجاد تغییر در نگرش عمومی استفاده کند. در این رویداد، شعر تنها یک اثر ادبی نیست؛ بلکه ابزاری برای گفتوگو، آگاهی، همراهی و مسئولیت اجتماعی است.
- استفاده از ظرفیت و جایگاه والای شعر در توسعه فرهنگی و روابط اجتماعی در سطح ملی و بینالمللی؛
- بهرهبرداری از ظرفیت گروههای نخبگانی و اجتماعی در فرهنگسازی و مسئولیتپذیری مردمی؛
- جریانسازی و راهنمایی خیرین، نیکوکاران و فعالان اجتماعی برای حمایت آگاهانه از بیماران پروانهای؛
- آگاهیبخشی درباره بیماری پروانهای و اصلاح باورهای نادرست نسبت به این بیماری؛
- تقدیر از صبر، عشق و ایثار مادران، پدران و خانوادههای بیماران پروانهای؛
- توجه به آسیبهای اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی پیشروی بیماران پروانهای و خانوادههای آنان.
محورهای موضوعی جشنواره
شاعران علاقهمند میتوانند آثار خود را با محورهای مرتبط با زندگی، رنج، امید، آگاهی و حمایت از بیماران پروانهای ارسال کنند. موضوعات جشنواره به گونهای انتخاب شدهاند که هم تجربه شخصی بیماران و خانوادهها را در بر بگیرند و هم نگاه جامعه، خیرین، نهادهای فرهنگی و مردم را نسبت به این بیماری عمیقتر کنند.
۱. اصلاح نگرشهای اجتماعی و ترویج فرهنگ رفتاری صحیح
یکی از مهمترین محورهای این جشنواره، اصلاح نگاه عمومی نسبت به بیماران پروانهای است. بیماران ایبی به دلیل ظاهر زخمها یا محدودیتهای جسمی، گاهی با نگاههای ناآگاهانه، فاصلهگذاری اجتماعی یا قضاوتهای نادرست روبهرو میشوند. شعر میتواند در این زمینه نقش مؤثری داشته باشد و جامعه را به درک، احترام و همدلی بیشتر دعوت کند.
۲. جلوگیری از موانع تحصیل و رشد اجتماعی بیماران
بسیاری از بیماران پروانهای، بهویژه کودکان و نوجوانان، در مسیر تحصیل با مشکلاتی مانند نبود امکانات مناسب، نگاه ناآگاهانه اطرافیان، دردهای جسمی، مشکلات رفتوآمد و محدودیتهای درمانی مواجه میشوند. پرداختن به این موضوع در قالب شعر میتواند به دیدهشدن یکی از مهمترین حقوق بیماران یعنی حق آموزش کمک کند.
۳. توجه به خانوادههای بیماران پروانهای
خانوادههای بیماران پروانهای، بهویژه مادران و پدران، نقش مهمی در مراقبت، درمان، پیگیری امور پزشکی و حمایت عاطفی از بیماران دارند. آنان سالها با صبر، عشق و ازخودگذشتگی در کنار فرزندان خود ایستادهاند. جشنواره شعر پروانگی فرصتی است برای تقدیر از این خانوادهها و روایت فداکاریهای کمتر دیدهشده آنان.
۴. آگاهیبخشی درباره غیرواگیر بودن بیماری پروانهای
یکی از باورهای نادرست درباره بیماری پروانهای، تصور امکان سرایت آن به دیگران است. این در حالی است که بیماری ایبی یک بیماری ژنتیکی است و واگیر ندارد. شعر، با زبان ساده، احساسی و ماندگار خود، میتواند این پیام مهم را به جامعه منتقل کند و از طرد، ترس یا فاصلهگذاری نادرست نسبت به بیماران جلوگیری نماید.
۵. روایت تجربههای تلخ و شیرین بیماران و خانوادهها
زندگی با بیماری پروانهای سرشار از لحظههای سخت، اما در عین حال آمیخته با امید، مقاومت، عشق و معناست. جشنواره از آثاری استقبال میکند که بتوانند این تجربهها را صادقانه، انسانی و اثرگذار روایت کنند؛ چه از زبان خود بیماران، چه از زبان خانوادهها، و چه از نگاه شاعران و همراهان اجتماعی.
قالبهای مورد پذیرش در جشنواره
در دومین جشنواره بینالمللی شعر پروانگی، محدودیتی از نظر قالب شعری وجود ندارد و شاعران میتوانند آثار خود را در قالبهای گوناگون ارسال کنند. بر اساس فراخوان جشنواره، قالبهای مورد پذیرش شامل موارد زیر است:
- شعر کلاسیک؛
- شعر نو؛
- شعر نمایشی؛
- سرود؛
- ترانه؛
- تصنیف؛
- شعر کودک و نوجوان.
این تنوع قالبی سبب میشود شاعران با سبکها و زبانهای مختلف بتوانند در جشنواره مشارکت کنند. همچنین بخش فارسی جشنواره ویژه شاعران فارسیزبان ایران و سایر کشورهاست و امکان ارسال آثار به زبانهای انگلیسی، عربی، ترکی، اردو و دیگر زبانها نیز در فراخوان جشنواره پیشبینی شده است.
گروههای شرکتکننده در جشنواره
جشنواره در دو بخش اصلی برگزار میشود. بخش نخست ویژه بیماران پروانهای و خانوادههای آنان است؛ بخشی که اهمیت ویژهای دارد، زیرا صدای مستقیم بیماران و نزدیکترین همراهان آنان را به عرصه ادبیات و فرهنگ وارد میکند. بخش دوم نیز ویژه سایر شاعران، هنرمندان، نویسندگان و علاقهمندانی است که با دغدغه انسانی، اجتماعی و فرهنگی به موضوع بیماری پروانهای میپردازند.
این تقسیمبندی فرصتی فراهم میکند تا هم تجربه زیسته بیماران و خانوادههایشان شنیده شود و هم شاعران حرفهای و علاقهمندان ادبیات بتوانند با نگاه اجتماعی و انسانی خود در این مسیر مشارکت کنند. به برگزیدگان هر بخش، پس از داوری آثار توسط هیئت داوران جشنواره، جوایزی اهدا خواهد شد.
جوایز و آثار برگزیده جشنواره
بر اساس اطلاعات فراخوان، برای برگزیدگان جشنواره جوایزی در نظر گرفته شده است. همچنین آثار منتخب جشنواره علاوه بر داوری و معرفی، در قالب برنامههای فرهنگی نیز مورد توجه قرار خواهند گرفت. طبق اعلام فراخوان، آثار برگزیده در روز جشنواره توسط شاعران قرائت میشوند و کتابی با همین عنوان نیز به چاپ خواهد رسید.
از دیگر بخشهای ارزشمند جشنواره، تولید آثار موسیقایی بر اساس اشعار منتخب است. برخی از آثار برگزیده با استفاده از ظرفیت خوانندگان، آهنگسازان و هنرمندان مطرح، در قالب آلبوم موسیقی تولید خواهند شد. این اتفاق میتواند پیام جشنواره را از مرزهای متن مکتوب فراتر ببرد و آن را به گوش مخاطبان بیشتری برساند.
مهلت ارسال آثار به دومین جشنواره شعر پروانگی
مهلت ارسال آثار به دبیرخانه جشنواره از ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ آغاز شده و تا ۳۱ تیرماه ۱۴۰۵ ادامه دارد. علاقهمندان باید آثار خود را در بازه زمانی اعلامشده ارسال کنند تا امکان بررسی و داوری آنها توسط دبیرخانه جشنواره فراهم شود.
توصیه میشود شاعران و شرکتکنندگان، پیش از ارسال اثر، متن نهایی شعر خود را از نظر نگارشی، محتوایی و ارتباط با محورهای جشنواره بررسی کنند. آثاری که با اهداف جشنواره، موضوع بیماری پروانهای، فرهنگ همدلی، حمایت اجتماعی و آگاهیبخشی عمومی ارتباط بیشتری داشته باشند، میتوانند اثرگذاری بیشتری در مسیر داوری و همچنین در ارتباط با مخاطبان جشنواره داشته باشند.
چرا مشارکت در جشنواره شعر پروانگی اهمیت دارد؟
شرکت در این جشنواره تنها حضور در یک رویداد ادبی نیست؛ بلکه مشارکت در یک حرکت فرهنگی و انسانی است. هر شعر میتواند پنجرهای به دنیای بیماران پروانهای باز کند؛ دنیایی که در آن درد، امید، صبر، درمان، عشق خانوادگی، نیاز به حمایت اجتماعی و حق زندگی شایسته در کنار هم قرار گرفتهاند.
امروز بیش از هر زمان دیگری، جامعه نیازمند آگاهی دقیق و انسانی درباره بیماریهای خاص و نادر است. بسیاری از مشکلات بیماران تنها به حوزه درمان محدود نمیشود؛ بلکه ناآگاهی اجتماعی، نگاه ترحمآمیز یا طردکننده، نبود امکانات کافی، فشار اقتصادی خانوادهها و دشواریهای تحصیل و حضور اجتماعی نیز بخشی از واقعیت زندگی آنان است. شعر میتواند این واقعیتها را با زبانی نرم، عمیق و تأثیرگذار بازگو کند.
خانه ایبی ایران امیدوار است با برگزاری دومین جشنواره بینالمللی شعر پروانگی، زمینهای برای حضور گسترده شاعران، هنرمندان، فعالان فرهنگی، بیماران، خانوادهها و همراهان اجتماعی فراهم شود؛ حضوری که نتیجه آن، گسترش آگاهی عمومی و تقویت فرهنگ حمایت از بیماران پروانهای باشد.
نحوه ارسال آثار به جشنواره
از تمامی شاعران، هنرمندان، بیماران پروانهای، خانوادههای آنان و علاقهمندان دعوت میشود آثار خود را مطابق محورهای اعلامشده آماده و در مهلت مقرر ارسال کنند.
توجه مهم: آثار باید فقط و فقط از طریق پیامرسانهای بله یا روبیکا به شماره روابط عمومی خانه ایبی ایران ارسال شوند. لطفاً آثار خود را از مسیرهای دیگر ارسال نکنید.
شماره ارسال آثار در پیامرسانهای بله و روبیکا:
۰۹۹۱۲۴۹۱۸۱۳
