محمدامین، پسر ۱۱ ساله پروانهای، از زنجان به خانه ایبی آمده است. این بار به زبان شیرین ترکی، پای صحبتهایش نشستیم تا از زندگی، دغدغهها و آرزوهایش برایمان بگوید.
محمدامین دوست دارد در آینده پزشک شود؛ اما شاید زیباترین بخش این گفتوگو، لحظهای بود که از او پرسیدیم: بزرگترین آرزویت چیست؟
چند لحظه سکوت کرد، به فکر فرو رفت و بعد گفت:
«آرزو دارم همه بیمارا خوب بشن…»
کودکی که خودش هر روز با درد و دشواریهای بیماری زندگی میکند، وقتی از آرزویش میپرسیم، سلامتی دیگران را آرزو میکند.
گاهی بزرگی روح آدمها را باید در همین جملههای کوتاه و ساده جستوجو کرد…
به امید روزی که محمدامین روپوش سفید پزشکی بپوشد و آرزوی زیبایش رنگ حقیقت بگیرد.


